Wśród rezerwatów regionu przeważają głównie rezerwaty leśne, lecz powołane zostały również rezerwaty torfowiskowe oraz jeden stepowy.

Największą powierzchnię posiada liczący 332,16 ha rezerwat "Modrzewina" (pow. Grójecki) utworzony dla ochrony wyspowej populacji modrzewia polskiego, najmniejszy zaś liczący zaledwie 0,9 ha rezerwat stepowy "Sadkowice" (pow. Lipski).

Krótka charakterystyka rezerwatów:

  • "Cis A" i "Cis B" (gm. Szydłowiec) – rezerwaty utworzone dla ochrony występującego w stanie naturalnym cisa pospolitego,
  • "Puszcza u źródeł Radomki" (gm. Przysucha) – typowe dla Gór Świętokrzyskich zbiorowisko leśne z dużym udziałem jodły,
  • "Modrzewina" (gm. Belsk Duży) – największe wyspowe stanowisko modrzewia polskiego,
  • "Tomczyce" (gm. Mogielnica) – stroma skarpa nad Pilicą z głębokimi jarami porośnięta wiekowym drzewostanem sosnowym,
    "Olszyny" (gm. Magnuszew) – naturalny fragment bagiennego lasu stanowiący fragment Puszczy Stromeckiej,
  • "Jedlnia" (gm. Jedlnia-Letnisko) – naturalny zespół leśny charakterystyczny dla Puszczy Kozienickiej,
  • "Ciszek" (gm. Pionki) – naturalne stanowisko jodły pospolitej wyznaczające północną granicę tego gatunku,
  • "Zagożdżon" (gm. Pionki) – las mieszany z jodłą na granicy zasięgu,
  • "Ponty im. T. Zielińskiego" (gm. Pionki) – drzewostan mieszany pochodzenia naturalnego z jodłą na granicy zasięgu,
  • "Załamanek" (gm. Pionki) – unikalne bogate siedlisko leśne i bagienne,
  • "Pionki" (gm. Pionki)– naturalne drzewostany sosnowo-jodłowo-dębowe,
  • "Brzeźniczka" (gm. Pionki) – naturalny wielogatunkowy drzewostan Puszczy Kozienickiej położony nad rzeką Zagożdżanką i jej dopływem Brzeźniczką,
  • "Ługi Helenawskie" (gm. Pionki) – siedlisko bagienne położone w wododziale rzek Zagożdżanki i Zwolenianki,
  • "Miodne" (gm. Zwoleń) – naturalne stanowisko buka zwyczajnego na północnej granicy zasięgu karpackiego,
  • "Krępiec" (gm. Garbatka Letnisko) – utworzony dla zachowania urozmaiconego krajobrazowo i geomorfologicznie fragmentu Puszczy Kozienickiej ze zróżnicowanymi drzewostanami i bogatą siecią wodną,
  • "Sadkowice" (gm. Solec) – obejmuje stanowisko bardzo rzadkich chronionych roślin ciepłolubnych jak: wisienki stepowej, lasu złocistego i astra gawędki,
  • "Sokół" (gm. Wyśmierzyce) – położony na południowym skraju doliny Pilicy, powołany do ochrony naturalnych bardzo zróżnicowanych siedlisk wilgotnych z niezwykle rzadkim w Polsce olsem jesionowym,
  • "Majdan" (gm. Stromiec) – najdalej wysunięte na północ stanowisko jaworu stanowiące relikt dawnego zasięgu dochodzącego do Pilicy,
  • "Jeziora-Olszyny" (gm. Pniewy) – naturalny fragment lasu bagiennego (łęg olszowo-jesionowy) w dolinie Jeziorki,
  • "Łęgacz" (gm. Grójec) – rezerwat powołany do ochrony naturalnych zespołów roślinnych w dolinie Jeziorki,
  • "Borowiec" (gm. Przyłęk) – obejmuje unikalne w skali krajowej i charakterystyczna dla siedlisk wodnych, błotnych i torfowiskowych zespoły roślinne i zwierzęce. Na terenie rezerwatu stwierdzono m.in. 234 gatunki roślin i 140 gat. zwierząt kręgowych,
  • "Podlesie" (gm. Przysucha) – utworzony dla ochrony zbiorowisk jedlin oraz wielogatunkowych drzewostanów z przewagą i domieszką jodły porastające wzgórze będące przedłużeniem Skłobskiej Góry,
  • "Starodrzew Dobieszyński" (gm. Stromiec) – utworzony dla ochrony wiekowych drzewostanow dawnej Puszczy Stromeckiej,
  • "Dąbrowa Polańska" (gm. Iłża) – utworzony dla zachowania nielicznych już w kraju zespołów dąbrowy swietlistej. Na obszarze rezerwatu występuje 150 gatunków roślin naczyniowych związanych z siedliskami leśnymi,
  • "Piotrowe Pole" (gm. Iłża) – stanowisko starodrzewu modrzewiowego w wieku około 170 lat z bukiem w warstwie dolnej drzew. Jest to najstarszy drzewostan modrzewiowy na terenie Puszczy Iłżeckiej,
  • "Leniwa" (gm. Kozienice) – rzadko spotykany ols jesionowy w tarasie zalewowym rzeki Leniwej. Dodatkowym celem ochrony jest zachowanie fragmentu wpoplnaturalnego krajobrazu górnej części doliny Leniwki,
  • "Źródło Królewskie" (gm. Kozienice) – unikatowy zespół źródeł na terenie Puszczy Kozienickiej z których największe nosi nazwę "Źródło Królewskie" i nazwane jest przez miejscową ludność również "Źródełkiem miłości". Występujące tu zespoły leśne są pozostałościami po występujących niegdyś powszechnie w Puszczy Kozienickiej łęgów olszowo-jesionowych.